साजण

मनाची सारी दालने

व्यापून साऱ्या जागा

हृदयंच गुंजन करिते

सजणा रे अनुरागा

सजले होते फक्त

लेऊन शालीन शेला

शृंगार केला होता

विद्यालंकार अकेला

निशेचे काजळ नयनी

चांदण्यांचा गजरा

मनांच्या खुल्या दारांतून

वाहे वसंत वारा

वाचतो तू लिहिलेले

डोळ्यांच्या पापण्यांवर

स्पन्दनांची लय कशी रे

जाई तुझ्या कानांवर

नाही शब्दांचे फवारे

नाही आतषबाजी

सुरात मिळुनी सूर

गझल जीवनाची

विनिता धुपकर