रांगोळी

घंटानादासवे पहाटे

प्रेमाचा सडा शिंपडला

गेरूने लिंपण घालून

तुळशीशी दिवा लावला

ठिपके एकेक देताना

भूपाळीचे सूर मुखांतून

गेरूचे आकाश बहरले

ठिपक्यांच्या तारकांतून..

थेंबाशी थेंब जोडला

जशी जोडली नाती

ललना उभी राहिली

रंगांच्या लेण्यासाठी..

नेसली तिने मग वस्त्रे

सप्तरंगी इंद्रधनुष्याची

दिसे अप्सरा जणू ही

त्या इंद्राच्या स्वर्गाची..

सूर्याने बघा उधळली

सोनेरी किरणे तीजवर

लखलखले नि चमचमले

लक्ष दागिने रांगोळीवर..

विनीता धुपकर